troosttas

Ik mis het. Ik mis de colleges, Ik mis het. Vreselijk. De verhalen. Het luisteren. De aantekeningen. Met vulpen. Ik mis ‘ons’. Dé klas. In de u-vorm. Opperste concentratie. Lokaal B.217. Klas Nemas3. Ik mis het slappe lachen. Ik mis het zo. Zelfs het lijden dat studeren heet. Ik mis het praten met MT over de aankoop en gedetailleerde beschrijving van de ‘troosttas’. Elk tentamen een tas, heeft ons innig verbonden.

Maar in januari was na tweeënhalf jaar de stof op en mochten wij zelf gaan buffelen naar het einde. Beetje masterstudent had de plannen klaar. Ook ik. Na 24 jaar noeste arbeid en trouwe dienst was daar in ene een “vrije” woensdag. Eerst een maand nietsdoen. Daarna mijn onderzoek schrijven. In juni op eindgesprek. Twee herkansingen in november. Hoogste tijd  voor modus studielight.

Ik kon weer naar de Bijenkorf. Op woensdag. Ik ging weer boeken lezen. Op woensdag. Mijn beste ideeën vielen binnen. Op woensdag. De haring werd gehaald. Op woensdag. Het joggen deed ik. Op woensdag. De zon scheen vooral uitbundig. Op woensdag. Ik denk dat de hemel eruit ziet als woensdag.

Hoeveel wil je doen. Op woensdag? Nu nadert het afscheid. Van Woensdag. Op 18 juli begint de zomervakantie. Nooit meer mijn studiewoensdag. Maar ik ben niet voor een gat te vangen. Het keurslijf dat vast contract heet, want-dat-wil-jij-toch-ook-ook-ook, knelde al langer. Het benam mij de adem. Verlangend keek ik licht gebogen door het kleine raampje in mijn lokaal naar buiten. Langs het hoge gebouw naar boven waar dan eindelijk de lucht. Het was begin maart. De automatische zonwering maakte alles zacht. En grijs. De temperatuur in mijn lokaal was altijd killer dan het felle display aangaf. De luchtverfrissing zoemde. Bijna onhoorbaar. Het rook niet meer naar school. Postkrijt.

Eenmaal heen. Moest ik ook weer terug. De reis verliep stagneerde. In mijn hoofd. Achteraan aansluiten in een lange, lange rij. Vrachtwagens en andere weggebruikers. Omsingeld. Kruipend. Door de Thomassen tunnel. De N15 werd A15. De Brienenoord. De Algerabrug. Der zuchten. Elke dag opnieuw.

Ik wilde felle blauwe luchten, woeste wolken, lege wegen, harde slagregens en zinderende zonnestralen. Een nieuw uitzicht zonder loos. Geen zekerheid. En alles wat zich in mijn hoofd verzameld had aan verlangens daalde ineens neer. Ik zei het hardop: ‘Ik word klusjesman’. Wat een bevrijding. Daarmee was mijn daadkracht terug. Nieuwe bijbanen en leven, want je bent veel tijd kwijt voor al dat geld.

Daad bij het woord. Harder hollen op woensdag. Harder stilstaan in het weekend. Buiten zijn. Helpt het binnen zitten.  De eerste bijbaan in het voortgezet onderwijs was snel een feit, op naar de tweede. Het ging zoals het altijd gaat. Een estafette van werkzaamheden.

Zodra ik kies, geef ik alles. Weg. De woensdagen vlogen voorbij. Daadkracht en hollen gaan goed samen. Studie. De studie. Ging altijd voor alles. Ik miste in drie jaar tweemaal een les. Vanwege de vakantiespreiding. Na aarzelende zessen haalde ik achten en zelfs een negen. Nooit geweten dat ik (zo) studeren kon.

De time-out van februari gleed voorbij. Naadloos over in mijn klusjesman. De KvK. Freelancer. Er kwam een site. Er kwam een blog. I AM. Aan de grote tafel. In de serre aan den IJssel. Mijn plek. Vanochtend keek ik naar buiten. Ik zag hiervandaan de winter overgaan in de lente. Nu komt de zomer er al aan. Vorige week bevestigde ik de herinschrijving. Studiejaar 2014-2015.

Mijn studiemaatjes gaan op eindgesprek. En daar, zo aan die tafel, oerviel mij het gevoel. Wee. Diep in mijn buik. Alsof ik in de zesde klas zat. En op woensdagmiddag moest nablijven. Om mijn werkjes af te maken. Alleen. Binnen. Achter de ruiten. In het lokaal. De rest mocht vrij. Buiten. Spelen.
Ik vertrouw maar op mijn daadkracht. Vroeg. Of laat. En die allerlaatste troosttas. Die komt er echt wel.

4 thoughts on “troosttas

  1. Columniste geboren! Je hebt je eerste fan en woensdag blijft de mooiste dag.

  2. Een mooie eerste blog. Volhouden nu. Als je alles op woensdag doet, stel ik me voor dat je die haringen eet en dan gaat lopen. Dat zal toch niet?

  3. GEWELDIG, GRANDIOOS> Hier ga ik van genieten. Geboren: Columniste Annemarie 04-06-2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s