Haven

 

Ik hou van havens, drooggevallen zee                                                                                              -arm of een kaap, de monding van rivier.
De geur van diesel vlaggen van plezier,
de vissersboten scheef, de lucht is wee.

De netten, touwen, kabels wiegen mee,
het kraken, zuchten, schuren van een lier,
de steiger klemt kapotte blikjes bier,
verrotte luiken hier stond ooit ’t café.

Goedkope brandy en een sterk verhaal,
de resten op de bar hun glans verloren,
verdronken van de armoe in de nacht.

Maar op de kaai, verwaaid het licht nog vaal,
de ochtend kan mij hier het meest bekoren:
het glinst’rend dok dat niet meer iets verwacht.

One thought on “Haven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s